Η πούλια κι ο Αυγερινός στο Βιογραφικό μου

Όσοι έχουν έστω και μια φορά στη ζωή τους συντάξει βιογραφικό σημείωμα ξέρουν, πώς ό,τι και να κάνεις, όσο ειλικρινής και να είσαι, ένα “ρετουσάρισμα” πρέπει να πέσει, μπάς και ανεβάσεις λίγο τις πιθανότητες για μια θεσούλα. Έτσι, το ότι κάποτε σέταρες το Outlook της θείας σου, μεταφράζεται σε στήσιμο mail server, το ότι έτρεξες να προλάβεις το λεωφορείο, μεταφράζεται στο ότι έχεις άριστες αθλητικές επιδόσεις και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Έχει τύχει αρκετές φορές, να πέσουν στα χέρια μου και βιογραφικά άλλων και εκτός από τις προαναφερθείσες “χαριτομενιές” έχω δει απίστευτες υπερβολές (λ.χ. να ισχυρίζεται κάποιος πως έχει άριστες γνώσεις αγγλικών, ενώ στην πραγματικότητα, γνώριζε λιγότερα κι από τον Παπαγιαννόπουλο στο “Γαμπρός από το Λονδίνο”). Μέχρι πού όμως είναι κανείς διατεθημένος να φτάσει για να “σπρώξει” την καριέρα του;

Ένας συμπολίτης μας λοιπόν, έχοντας όλη την φαντασία - αλλά και τα μέσα, παραχώρησε μια συνέντευξη σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, στην οποία, ούτε λίγο ούτε πολύ, ισχυρίστηκε πως είναι δημιουργός δυο σειρών anime, και μάλλιστα, βραβεύτηκε από την Ιαπωνική τηλεόραση με τέσσερα (4!) ,παρακαλώ, βραβεία. Πριν τη συνέντευξη, δημοσιεύτηκε ένα ακόμη άρθρο για τον Έλληνα που κετέκτησε τη χώρα του ανατέλοντος ηλίου, σε άλλη εφημερίδα, του ιδίου όμως - κατά σύμπτωση - δημοσιογραφικού οργανισμού.

Με τις γνώσεις που έχω εγώ - και θεωρώ ότι γνωρίζω αρκετά πάνω στο θέμα - αλλά και τον καλό μας φίλο το google, σας ενημερώνω πως οι σειρές οι οποίες ισχυρίζεται ότι δημιούργησε ΔΕΝ υπάρχουν! Σημειώνεται δε, πως και στα δυο άρθρα, δεν δημοσιεύτηκε καμία φωτογραφία από τα δημιουργήματά του, αλλά δυο άσχετες από πολύ γνωστές σειρές ( Angel Sanctuary και Chobits) οι οποίες μάλλον προέρχονται από κάποιο site με anime wallpapers. Άλλο ένα σημείο το οποίο αξίζει προσοχής, είναι το γεγονός ότι ενώ τα βραβεία του τα έδωσε ένα Ιαπωνικό (ανύπαρκτο) κανάλι, οι σειρές του δεν προβάλλονται (και δεν γνωρίζει ο ίδιος αν θα προβληθούν) στην τηλεόραση, αλλά περιμένουμε το DVD κατά τα Χριστούγεννα! Εγώ πάλι, οφείλω να σας πω πως για να βραβευτεί μια σειρά, μια ταινία, ή οτιδήποτε πρέπει πρώτα να προβληθεί.

Αυτό που είναι ανησυχητικό, και αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε, είναι, όχι η περίπτωση μυθομανίας ενός νεαρού συμπολίτη μας (στο κάτω κάτω “ό,τι δηλώσεις, είσαι” δεν λέει ο σοφός λαός αλλά το ότι αυτή η ιστορία, υποστηρίχθηκε από ένα έντυπο ευρείας κυκλοφορίας.  Και σίγουρα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ολόκληρη εφημερίδα (αν και στην ουσία είναι δυο) υπεύθυνη για κάποιον δημοσιογράφο που έγραψε ένα άρθρο χωρίς προηγουμένως να κάνει μια στοιχειώδη έρευνα (Google is your friend), αλλά εδώ ολόκληρο BBC, σε παρόμοια περίπτωση, ζήτησε δημόσια συγγνώμη. Και άν κάποιος ετοιμάζεται να πει “μπορεί να μην το ξέρουν”, θα σας πω ότι η εφημερίδα απέσυρε το άρθρο από το site της, μετά από καταγγελίες που της έγιναν. Κατά τα άλλα, τήρησε σιγή ιχθύος.

Θα σας παραπέμψω σε αυτό το blog, στο οποίο υπάρχουν διάφορα ωραία links για το συγκεκριμένο θέμα.

Υ.Γ. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, δεν είναι κάποιος τυχαίος, καθώς ο  πατέρας του εργάζεται στην εφημερίδα… Σα να περιπλέκει τα πράγματα αυτο λιγάκι…

Βλέπω το θάνατό σου!

…Και είμαι γάτος!

Πολλές φορές έχουμε ακούσει ότι τα ζώα έχουν ανεπτυγμένες αισθήσεις και μπορούν να προβλέψουν βροχή, σεισμούς και τα λοιπά, αλλά γάτο που να προβλέπει το θάνατο έχετε ξαναδεί; Και δεν μιλάμε για το θάνατο ενός ατόμου, με το οποίο έχει στενή σχέση, για παράδειγμα μερικοί σκύλοι έχει ακουστεί πως προέβλεψαν (ή καλύτερα διαισθάνθηκαν) τον θάνατο του αφεντικού τους. Ο Oscar, ένα γάτος σε μια μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων στο Providence του Rhode Island στις ΗΠΑ, ούτε λίγο ούτε πολύ, έχει “προβλέψει” 25 θανάτους μέχρι στιγμής, χωρίς κανένα λάθος.

Συνήθως, ο γατούλης, αρέσκεται να κάνει βόλτα στους διαδρόμους του γηροκομείου και δεν κάθεται για πολύ σε κανένα δωμάτιο. Όταν όμως κάποιος από τους γέροντες πρόκειται να πεθάνει, ο Oscar, κουλουριάζεται στο κρεβάτι του και περιμένει εκεί. Οι γιατροί ενώ δεν θέλουν να παραδεχτούν ανοιχτά ότι ισχύει κάτι τέτοιο, και προσπαθούν να δώσουν μια πιο “επιστημονική” εξήγηση στο γεγονός, δεν μπορούν να μην αναγνωρίσουν, πως ακόμα και σε περιπτώσεις που εκείνοι ήταν αισιόδοξοι, ο Oscar δεν έκανε λάθος.

Το προσωπικό του γηροκομείου πάντως, όχι μόνο δεν θορυβείται με αυτό που συμβαίνει, το έχει αποδεχτεί πλήρως και μάλιστα, υποστηρίζουν πολλοί ότι αυτό είναι πολύ χρήσιμο, καθώς δίνει χρόνο στις οικογέννειες των ασθενών να αποχαιρετίσουν τους δικούς τους. Περισσότερες λεπτομέρειες για τον γατούλη μέντιουμ θα βρείτε εδώ.

Υ.Γ. Το θέμα έτυχε να το παρουσιάσουν και στην πρωινή εκπομπή του ALPHA. Το σχόλιο της Αμέλιας Αναστασάκη: “Γιατί δεν το σκοτώνουν να τελειώνουμε;” Αγαπητή μου θα φταίω εγώ τώρα να σε καρφώσω στην WWF, ε θα φταίω;

Λεκτικός Αυνανιστής

Όχι, όχι, δεν πρόκειται για άλλον έναν Έλληνα rapper (από τα γνωστά γκέτο), αλλά για μένα!  Σήμερα λοιπόν ανακάλυψα τι πραγματικά είμαι!!!

Ευχαριστώ πολύ τον κ. Τάσο Θεοδωρόπουλο, δημοσιογράφο της Κυριακάτικης εφημερίδας Πρώτο Θέμα, ο οποίος σε ένα πολύ καλά τεκμηριωμένο άρθρο (όποιος μέχρι τώρα δεν έχει διακρίνει την ειρωνία να ξεχειλίζει από την οθόνη του να πάει να κοιταχτεί παρακαλώ), αποκαλεί όλους εμάς λεκτικούς αυνανιστές, θρασύδειλους και ένα σωρό άλλα τέτοια ωραία…

Αντί να σχολιάσω παραπάνω σας παραπέμπω στο blog που το πρωτοδιάβασα (αν και έχει γίνει χαμός με αυτό το θέμα γενικά).

ΝΕΑ ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ ΦΕΛΛΟΥ

 Υ.Γ. Κάπου, σε κάποιο σχόλιο, είδα ότι ο έγκριτος δημοσιογράφος, έχει κι αυτός blog… ειρωνία ε;
Υ.Γ.2 Καλύτερα αυνανιστής παρά βιαστής κ. Θεοδωρόπουλε!

Η Τζαζ σκηνή της Αρούμπα

Σε μια εκπομπή που άκουγα σήμερα το πρωί στο ραδιόφωνο, οι παρουσιαστές, εν όψει καλοκαιρινών διακοπών, αποφάσισαν να βγάλουν τηλεφωνικές γραμμές στον αέρα, ενώ κανονικά αυτό δεν συνηθίζεται, ώστε να μπορέσουν οι ακροατές να διατυπώσουν τις απόψεις τους, επί παντός επιστητού, να πουν την καλημέρα τους, εν πάσει περιπτώσει, ό,τι θέλουν.

Φαίνεται, πως οι αγαπητοί ακροατές (πολλοί από αυτούς), πήραν κυριολεκτικά τα λόγια των παρουσιαστών και έκαναν ακριβώς αυτό: Έλεγαν ό,τι ήθελαν. Καμία συνοχή, καμία επιχειρηματολογία, κανένας λόγος να υποστηρίξουν έστω την άποψή τους. Απλά, διατύπωναν μια γνώμη, για διάφορα θέματα, της οποίας σοβαρότητα κυμαινόταν από σοβαρή, εώς εντελών ανυπόστατη, έλεγαν καλημέρα και έκλειναν το τηλέφωνο. Δεν σχολιάζω κάτι από αυτά που ακούστηκαν συγκεκριμένα, αντίθετα σχολιάζω τη νοοτροπία αυτή, του λέω κάτι απλά για να το πω (ή γιατί το άκουσα), χωρίς να μπορώ να το υποστηρίξω με επιχειρήματα.

Μπορεί κάποιοι να πουν, πως πρόκειται για γραφικές φιγούρες, ανθρώπους που ζουν στο δικό τους κόσμο, μα δεν είναι έτσι. Υπάρχουν πολλοί εκεί έξω, πολλές φορές πιο κοντά μας από όσο νομίζουμε, που ακολουθούν ακριβώς την ίδια τακτική. Ξέρω, πως όταν είναι να μιλήσω με τη γιαγιά μου περί θρησκείας, δεν έχω να περιμένω κάποιο επιχείρημα, ούτε καν διάλογο. Όταν όμως συζητώ για το ίδιο θέμα με κάποιον συνομήλικό μου, όχι μόνο το περιμένω, το απαιτώ. Γενικά, απαιτώ από τον συνομιλητή μου να προβάλει επιχειρήματα για όσα λέει, να κάνω κι εγώ το ίδιο κι έτσι να κάνουμε διάλογο, άσχετα αν θα καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα.

Πόσες φορές δεν έχουν ακουστεί φράσεις του στυλ : “Πίσω από το (χ) κρύβονται οι Εβραίοι/Αμερικάνοι/Κομουνιστές/Κου Κλουξ Κλαν” και όταν ρωτάς “γιατί;” η απάντηση είναι ανύπαρκτη. Ομολογώ, πως η γνώση συμβάλει στην επιχειρηματολογία. Είναι γεγονός, ότι κάποιος που έχει διαβάσει πολύ και έχει συζητήσει ακόμα πιο πολύ, μπορεί να βρει περισσότερα επιχειρήματα και να δικαιολογήσει καλύτερα την άποψή του από κάποιον που δεν γνωρίζει το υπό συζήτηση θέμα. Δεν αρκεί όμως αυτό. Τις περισσότερες φορές, και αυτό συνδέεται με τα όσα λέχθηκαν για την ανωνυμία, κάποιος που φαινομενικά κατέχει πολλά θέματα, δίνει κύρος σε αυτά που λέει, επομένως πείθει τον συνομιλητή του, χωρίς να τεκμηριώσει τα λεγόμενά του.

Έχω τσακωθεί πολλές φορές με τον πατέρα μου, επειδή υιοθετεί μια άποψη, που του είπε κάποιος “που ξέρει”, και τελικά αποδυκνείεται, ότι αυτός ο κάποιος ουδέποτε δικαιολόγησε τα όσα είπε, χώρια ότι τις περισσότερες φορές έκανε λάθος. Στην κατηγορία αυτή, ανήκουν και όσοι προβάλλουν ως επιχειρήματα κάτι που διάβασαν, παραθέτοντας παραγράφους επί παραγράφων από το τάδε βιβλίο του τάδε συγγραφέα (το γνωστό “Δεν το λέω εγώ, το βιβλίο το λέει”). ¨εχω παρατηρήσει, ότι οι άνθρωποι αυτοί, τελικά δεν έχουν δική τους άποψη, αλλά την άποψη του εκάστοτε συγραφέα/αρθρογράφου. Είναι άλλο πράγμα η πηγή (και σαφώς πρέπει κανείς να αναφέρει τις πηγές του) και άλλο πράγμα το επιχείρημα.

Το επιχείρημα είναι προϊόν της λογικής, της λογικής του καθενός, αποτέλεσμα σκέψης. Πώς είναι δυνατόν να απουσιάζει από μια συζήτηση, ειδικά όταν αυτή σκοπό έχει να καταλήξει σε ένα συμπέρασμα, άσχετα εάν αυτό δεν γίνεται πάντα; Πολλοί πιστεύουν πως ο διάλογος είναι μια μορφή τέχνης και ότι δεν είναι για τον καθένα. Εγώ πιστεύω ότι το μόνο που χρειάζεται, είναι κοινός νους. Να αναλύεις αυτό που ακούς, να το κρίνεις και τελικά να το δεχτείς ή να το απορρίψεις.

So…Sue me!

Ένα γρήγορο:
Περνώντας δημιουργικά το χρόνο μου μέχρι να σχολάσω (έλα κι εσείς το κάνετε…) άρχισα να ψάχνω σε διάφορα blog, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, ακολουθώντας το ένα link μετά το άλλο. Έπεσα πάνω σε μια ανεπανάληπτη κόντρα, όλοι οι εμπλεκόμενοι της οποίας κατατάσσονται αρκετά ψηλά στα rankings. Απειλές για μηνύσεις, θιγμένες υπολήψεις, hate mails, πραγματικός χαμός.

Δεν έχω καταλάβει από που ξεκίνησε η όλη φάση (γι’αυτό και δεν δίνω κανένα link) και ειλικρινά δεν θα κάτσω να ψάξω άλλο, είναι πολύ κουραστικό. Αυτό που συγκράτησα, είναι μερικά σχόλια περί ανωνυμίας και το κατά πόσον έχει κανείς δικαίωμα να σχολιάζει και να ασκεί κριτική πίσω από ένα ψευδώνυμο. Δεν θέλω να εκφράσω άποψη τώρα, μπορεί να γράψω κάτι γι’ αυτό άλλη στιγμή.

Αλλά για όνομα του _________ (insert favourite deity)! Με τι κάθεστε κι ασχολείστε; Πραγματικά πιστεύει κανείς ότι θίγεται η υπόληψή του εάν λάβει ένα αρνητικό - ακόμα και υβριστικό - σχόλιο από κάποιον χωρίς όνομα;

Θεωρίες Συνομωσίας made in Greece pt.1

Μιλούσα με έναν γνωστό μου για όλα όσα συμβαίνουν με τις φωτιές. Αυτός, μεγάλος εραστής των θεωριών συνομοσίας, έκανε μια ομολογουμένως ενδιαφέρουσα, φαινομενικά, παρατήρηση: Λέει λοιπόν, ότι την χρονιά που κηνυγούσαν την 17 Νοέμβρη δεν είχαμε πυρκαγιές στην Ελλάδα.

Θεωρώ ότι μιλάμε για το καλοκαίρι του 2002, όταν έγιναν οι πρώτες συλλήψεις και παρακολουθούσε όλη η Ελλάδα το “θρίλερ”. Ανέτρεξα στο αρχείο της πυροσβεστικής για εκείνο το διάστημα και ανακάλυψα ότι φυσικά και είχαμε πυρκαγιές. Άρα επομένως, δύο πράγματα είναι πιθανά: Είτε ο συγκεκριμένος κάνει ένα τραγικό λάθος είτε ήθελε να πει κάτι άλλο από το προφανές. Δυστυχώς δεν τον έχω ξανασυναντήσει για να ζητήσω διευκρινήσεις, αλλά θεωρώ πιο πιθανό το δεύτερο.

Δεν είναι ότι δεν είχαμε πυρκαγιές, κάθε χρόνο έχουμε, αλλά ότι δεν δόθηκε δημοσιότητα σε αυτό. Βλέπετε η σύλληψη μερικών συνταξιούχων τρομοκρατών, εν όψη ολυμπιακών πάντα, είναι πιο “καυτό” θέμα, δεν είναι; Οι ίδιοι (οι περισσότεροι τουλάχιστον) που τώρα είναι πατέρες της οικολογίας, τότε δεν το θεώρησαν και τόσο σημαντικό…χμμμ. Είναι να σε βάζει σε σκέψεις.

Η θεωρία συνομωσίας, δεν είναι ότι οι φωτιές είναι σκόπιμες (ή ίσως είναι; μια πάρα πολύ ωραία άποψη, αν και πολλοί μπορεί να τη βρουν ακραία…εγώ προσωπικά συμφωνώ…) αλλά το ότι η ενημέρωση είναι κατευθυνόμενη. Ένα απλό παράδειγμα: Ποιος θυμάται να είδε στις ειδήσεις τι απέγινε τελικά ο Οτσαλάν;  Και όταν λέω κατευθυνόμενη, δεν έννοώ απαραίτητα από την κυβέρνηση (την εκάστοτε), δεν έχω αρκετά στοιχεία για κάτι τέτοιο, αν και υπάρχουν ενδείξεις. Μας δείχνουν ό,τι πουλάει… Εμείς γιατί πρέπει να το αγοράζουμε;

Human Error…Press F1 to resume…

Σε ανθρώπινο λάθος αποδίδεται η σύγκρουση των δυο αμαξοστοιχιών στα Σεπόλια. Σε ανθρώπινο λάθος αποδόθηκε (για πολύ λίγο, γιατί μετά η κατακραυγή ήταν τέτοια που δεν τόλμησε κανείς να το ξαναπεί) και ο θάνατος των τριών δασοπυροσβεστών στην Κρήτη (ενώ ο τέταρτος είναι σε πολύ σοβαρή κατάσταση). Σε ανθρώπινο λάθος οφείλεται η τραγωδία του Σάμινα, το ατύχημα με το Σινούκ, η Ρικομέξ, ότι η μάνα μου ξέχασε να βάλει αλάτι στα μακαρόνια…

Όλα τα λάθη που περιλαμβάνουν ανθρώπους, ανθρώπινα είναι, εκτός από κάποιες ιδιαίτερες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα αστοχία υλικού, ηλιακές κηλίδες και επίθεση από εξωγήινους. Ο χαρακτηρισμός αυτός χρησιμοποιείται, όπως το εισπράττω εγώ, ως δικαιολογία από το κράτος. “Η κρατική μηχανή δουλεύει θαυμάσια. Το περιστατικό οφείλεται σε ανθρώπινο λάθος”. Και βέβαια δουλεύει θαυμάσια η κρατική μηχανή αφού είναι πιο καλολαδωμένη κι από πέτρα σε λιοτρίβι…

Αυτό που δεν μου κάθεται και τόσο καλά είναι όμως, ότι την ορολογία αυτή, συντηρούν και οι δημοσιογράφοι (με τους οποίους έχω ανοίξει βεντέτα….). Να το ξαναπώ; Οποιοδήποτε λάθος περιλαμβάνει έναν ή περισσότερους ανθρώπους, είναι ανθρώπινο…

Irritating Games

Για σήμερα έχω κάτι διαφορετικό, μιας και η συζήτηση τραβάει ακόμα στο προηγούμενο post, ένα μικρό ευχάριστο διάλειμμα.

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το πώς πραγματικά λειτουργεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος. Μια από αυτές λέει ότι οι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν και τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου, ενώ και το ένα που χρησιμοποιούν το εκμεταλλεύονται σε μικρό ποσοστο (επειδή δεν έχω το απαραίτητο επιστημονικό υπόβαθρο, τις ονομάζω θεωρίες). Με ένα search στο internet θα βρει κανείς πολλούς τρόπους να “ξυπνήσει” τον εγκέφαλό του και να βελτιώσει την μνήμη του, την παρατηρητικότητά του και να οξύνει τη σκέψη του.

Στην παρακάτω σελίδα λοιπόν, θα βρείτε πάρα πολλά flash games, που υπόσχονται να σας μάθουν να χρησιμοποιείτε και τα δυο ημισφαίρια του εγκεφάλου σας. Πάνω απ’ όλα όμως υπόσχονται να κάνουν τις ώρες εργασίας σας να περάσουν πιο ευχάριστα. Ο τίτλος της σελίδας (Irritating Games) είναι απόλυτα δικαιολογημένος, αφού τα περισσότερα από αυτά είναι άκρως εκνευριστικά αλλά και εθιστικά ταυτόχρονα, κάτι που τα κάνει ακόμα πιο εκνευριστικά!

Καλή διασκέδαση!

Τζιχάντ για τον Χριστό;

Φαίνεται ότι ο νέος πάπας έχει μεγάλες βλέψεις. Διαφορετικά δεν μπορώ να εξηγήσω το χθεσινό δημοσίευμα του Βατικανού, σύμφωνα με το οποίο, μόνο η καθολική εκκλησία είναι η πραγματική. Βέβαια, επειδή οι καιροί που ζούμε θέλουν όταν λες τέτοια πράγματα να τα λες καλυμμένα, η ακριβής δήλωση ήταν ότι οι άλλες χριστιανικές εκκλησίες πάσχουν από ένα “τραύμα” αφού δεν αναγνωρίζουν την πρωτοκαθεδρία του πάπα.

Θα μου πείτε, και δίκιο θα έχετε, γιατί κάθομαι και ασχολούμαι με τέτοια πράγματα. Υπενθυμίζω, ότι και τότε παλιά, κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία που κατέληξε στο σχίσμα  το 1054. Επιπλέον δεν μπορώ να θεωρήσω τυχαίο το γεγονός, ότι η δημοσίευση αυτή συμπίπτει με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και με τα όσα συμβαίνουν στα Ιεροσόλυμα τελευταία.

Να τονίσω ότι δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο η θρησκευτική πλευρά του θέματος, αλλά η πολιτική και οι επιπτώσεις που μπορεί αυτό να έχει. Τέτοιες δηλώσεις, όταν γίνονται από έναν τυχαίο ιερέα, είναι γραφικές, όταν γίνονται όμως από το βατικανό, είναι πολιτική. Ήδη, οι άλλες εκκλησίες έχουν αρχίσει τις αντιδράσεις και όσο αυτές κυμαίνονται στα επίπεδα “Pope is evil OUOUOUOU Pope go home OUOUOUOU“  δεν είναι ιδιαίτερο πρόβλημα. Οι άνθρωποι όμως, έχουν μια τάση να φανατίζονται και δεν ξέρεις ποτέ που μπορεί να φτάσει αυτό…

Να παρακαλάς να σου τη βάλουν…

Επί 6 ολόκληρους μήνες παρακαλούσα… Τελικά σήμερα (σημαδιακή μέρα) μου την έβαλαν. Ο λόγος φυσικά για την DSL (γεια σου ψηφιακή Ελλάδα!). Από σήμερα λοιπόν είμαι κι εγώ ένας από εσάς και δεν θα χρειάζεται να φορτώνομαι στους φίλους μου, όποτε θελήσω κάτι - η δουλειά δεν μετράει, το bandwidth είναι συμπλήρωμα στο μισθό.

Είμαι πολύ χαρούμενος για να γράψω την οδύσσεια αυτών των 6 μηνών, αλλά θα το κάνω, δεν γλυτώνετε τη γκρίνια. Τώρα έχω πολλές δουλειές… όμορφες δουλειές… Έχω να κάνω ρυθμίσεις, να παίξω με διάφορα προγράμματα και προπαντώς να κατεβάσω διάφορα άχρηστα πράγματα, μόνο και μόνο γιατί μπορώ…

Ευχηθήτε μου καλή αρχή!