Καλά Χριστούγεννα…

Το blog (όχι εγώ) πάει διακοπές και σας εύχεται τα καλύτερα (σε μερικούς πάλι όχι)…

Τα λέμε μάλλον από του χρόνου!

Human v0.1 Beta 2

**Αυτό το post αφιερώνεται σε μια μητέρα (όχι τη δική μου)

Είχα πρόσφατα μια συζήτηση περί μητρότητας, παιδιών, ωριμότητας και άλλες τέτοιες έννοιες που από ότι φάνηκε είναι πολύ συγκεχυμένες στα μυαλά των περισσότερων ανθρώπων. Δυστυχώς η επικαιρότητα με πρόλαβε, αναφέρομαι στο περιστατικό στο Ολυμπιακό Χωριό και αναγκαστικά θα σχολιαστεί και αυτό…

Παιδιά δεν έχω. Αυτό εν μέρη είναι δική μου επιλογή και πάνω σ’ αυτό μπορώ να είμαι απόλυτος. Αν μοναδικός μου στόχος ήταν ένα παιδί, θα μπορούσα να είμαι πατέρας αυτή τη στιγμή που μιλάμε. “Δηλαδή θες να μας πεις ότι είσαι έτοιμος για ένα παιδί;” , μου είπαν και ενδεχομένως να μου πείτε κι εσείς. Η σύντομη απάντηση είναι “ναι”, η λιγότερο σύντομη απάντηση είναι “πρέπει λοιπόν να ορίσουμε τι σημαίνει αυτή η φράση, τι πάει να πει έτοιμος και μετά να μου ξανακάνεις την ερώτηση”

Αλήθεια, πότε είναι κανείς έτοιμος να κάνει παιδιά; Πότε μπορεί να είναι κανείς σίγουρος ότι η απόφαση που παίρνει είναι η σωστή (για την δεδομένη χρονική στιγμή πάντα), ότι έχει λάβει υπόψιν του όλες τις παραμέτρους; Στην προαναφερθείσα συζήτηση, δεν πήρα καμία τέτοια απάντηση και δεν ρωτήθηκα για να δώσω την δική μου, το μόνο που ακούστηκε ήταν κάτι αόριστο για το οικονομικό. Αυτός που έπρεπε να μου δώσει όμως μια απάντηση, δεν ήταν κάποιος φίλος μου, κάποιος που να βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με μένα, αλλά μια μάνα, η οποία έχει κάνει παιδιά, άρα κλήθηκε κάποια στιγμή να απαντήσει στο ερώτημα “είμαι έτοιμη;”, έτσι δεν είναι; Το να μην μπορώ εγώ να δώσω μια απάντηση, εώς ένα σημείο μπορεί και να είναι λογικό, δεδομένου ότι μιλάμε για μια κατάσταση προς το παρόν μακρινή. Το να μην μπορεί όμως κάποιος να απαντήσει, ο οποίος έχει βρεθεί σε αυτή την κατάσταση, τι μας λέει; Σε εμένα προσωπικά, το λιγότερο, ότι αυτός ο κάποιος δεν το σκέφτηκε καθόλου, ή στην καλύτερη περίπτωση (που για την ιστορία αυτό είχε συμβεί) ένα ξερό “θελω να κάνω παιδί”, μια σκέψη εξολοκλήρου εγωιστική, της οποίας την προέλευση και τις ρίζες αγνοώ και θα συνεχίσω να αγνοώ.

Δυστυχώς (για τους συνομιλιτές μου) σε αυτό το ζήτημα είμαι εξαιρετικά ευαίσθητος. Δεν πιστεύω ότι είναι δικαίωμα του καθενός να αραδιάζει παιδιά, δεν πιστεύω ότι όλοι έχουν την ικανότητα να γίνουν γονείς και σε αυτό με επιβεβαιώνει και το περιστατικό της “μάνας” που χωρίς τύψεις, κράταγε την κόρη της, ώστε να μπορεί να την βιάσει ο χ πελάτης. Επίσης δυστυχώς, δεν δέχομαι κανένα μα κανένα ελαφρυντικό, δεν θα εξετάσω καμία άλλη παράμετρο, δεν θα αναρωτηθώ για την κοινωνία, δεν θα κάνω τίποτα από όλα αυτά.

Η μόνη αιτία που έγινε αυτό που έγινε, και που γίνονται και άλλα τέτοια κάθε μέρα, είναι γιατί οι άνθρωποι αυτοί είναι ανίκανοι να μεγαλώσουν ένα παιδί.

Δεν φταίει όυτε η κοινωνία, ούτε τα σημεία των καιρών, ούτε το πέταγμα των γλάρων, όσο και να θέλει κανείς να το αρνηθεί. Όταν φέρνουμε ένα πλάσμα σε αυτόν τον γαμωπλανήτη, δεδομένου ότι τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα από ότι κάποτε παλιά στη ζούγκλα, έχουμε και κάποιες υποχρεώσεις.

Την επόμενη φορά που κάποιος θα μου πει “κάνε πρώτα παιδί και μετά έλα να μου πεις, γιατί όποιος είναι έξω από τον χορό ξέρει πολλά τραγούδια” θα ακούσει κι ένα δικό μου τραγούδι… Έχετε αρχίσει πραγματικά να με εκνευρίζετε…
>~(((*> <*)))~<

Χρηστικότητα και Αντίληψη

Στο προηγούμενό μου post, παρακολουθήσατε έναν ανιαρό μονόλογο περί ανθρώπινης αντίληψης, την υποκειμενικότητα αυτής και ένα σωρό άλλα φαινομενικά ασύνδετα πράγματα. Μπορεί να κάνω πολλά , άλλα σωστά άλλα λάθος, αλλά δεν συνιθίζω να λέω (και στην προκειμένη να γράφω) πράγματα εντελώς
στην τύχη*. Ουσιαστικά μπορεί το προηγούμενο post να θεωρηθεί εισαγωγή για το σημερινό και αφορμή όλων αυτών, ένα σχόλιο από τον Ανδρέα Τριανταφυλλίδη στο post μου “Είδωμεν το φως…” και ακόμα πιο συγκεκριμένα η παρακάτω φράση:

“… δεν είναι μαγκιά να τους βγάζουμε a priori όλους άχρηστους, χαζομάρα είναι”

Δεσμεύτηκα ότι θα το σχολιάσω και θα απαντήσω σε μελλοντικό μου post και ακριβώς αυτό σκοπεύω να κάνω (ή τουλάχιστον να προσπαθήσω), ακολουθώντας την μοναδική μέθοδο που γνωρίζω, να παραθέτω τα δεδομένα μου και να τα αξιολογώ.

Δεδομένο: Η παρούσα κυβέρνηση, η οποία διανύει την 2η θητεία της, έχει να επιδείξει μηδενικό έργο. Το ότι αύξησε το ΦΠΑ (και μάλλον θα το ξανακάνει) δεν θεωρείται έργο, όπως έργο δεν θεωρείται η μείωση των συντάξεων, η αύξηση του πληθωρισμού, η διαχείρηση του Σκοπιανού, το ότι ένας υπουργός απασχολεί χωρίς ασφάληση προσωπικό…και η λίστα μπορεί να συνεχιστεί μέχρι να πονέσουν τα δάχτυλά μου από το γράψιμο και τα μάτια σας από το διάβασμα και όλα αυτά σε λιγότερο από 8 χρόνια…

Στην δική μου, υποκειμενική, αντίληψη, το μόνο που μπορεί αυτό να συνεπάγεται, είναι ότι η κυβέρνηση απαρτίζεται από άχρηστους.

Δεδομένο: Η αντιπολίτευση (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί την λένε αξιωματική, είναι γιατί η αντιπολίτευση είναι αξίωμα είναι ανύπαρκτη. Ανύπαρκτη. Πολλοί υποστηρίζουν ότι γι’ αυτό φταίει ο Γιώργος, μα πραγματικά, μπορεί να συμβαίνει αυτό; Γίνεται ένα κόμμα να κάνει αντιπολίτευση μόνο μέσω του αρχηγού του; Είναι δυνατόν σε μια περίοδο που η Ελλάδα καίγεται (αναφέρομαι μετά τις πυρκαγιές) ένα ολόκληρο κόμμα να ασχολείται μόνο με τα δικά του εσωτερικά προβλήματα; Κατανοώ ότι πρέπει να επιλυθούν και αυτά, αλλά μήπως υπάρχουν άλλα πιο σημαντικά θέματα; Μήπως; Ω, και για να μην ξεχάσω, δεν μιλάω καν για τα προηγούμενα χρόνια, που το ΠΑΣΟΚ ήταν κυβέρνηση…

Πάλι με την δικιά μου, υποκειμενική, αντίληψη, αυτό συνεπάγεται ότι η αντιπολίτευση απαρτίζεται από άχρηστους.

Ήδη, ακούω τις διαφωνίες, τα περί γενίκευσης, όλοι στο ίδιο τσουβάλι, ισωπέδωση, κλπ.

Δεν με ενδιαφέρει ο άνθρωπος, με ενδιαφέρει ο πολιτικός και μάλιστα ο πολιτικός που αποφασίζει για το μέλλον μου! Δεν με νοιάζει αν ο τάδε είναι καλός οικογεννειάρχης, αν ο δείνα είναι κάνει φιλότιμες προσπάθειες, αν ο άλλος ήθελε να ασχοληθεί με κάτι άλλο, αλλά λόγω οικογεννειακής παράδοσης κατέληξε σε ένα πολιτικό γραφείο. Πολύ απλά δεν με νοιάζει… Αυτό που με νοιάζει είναι ότι σαν σύνολο, το μόνο που έχουν να επιδείξουν είναι μια ανυπέρβλητη ανικανότητα. Ο όρος που χρησιμοποιώ, μπορεί να είναι σκληρός, ίσως και άδικος για μερικούς, αλλά εδώ δεν μιλάμε για ένα projectάκι, μιλάμε για το μέλλον μου, την χώρα μου, την ζωή μου….

Οι υπόλοιποι, οι οποίοι δεν είναι άχρηστοι, είναι απλά φίλοι και μέλη (sic), αναμφισβήτητα μπορεί να έχουν καλές προθέσεις, να έχουν ακόμα και όνειρα για ένα καλύτερο αύριο, μπορεί να πιστεύουν ότι αυτοί που στηρίζουν θα καταφέρουν να κάνουν κάτι. Μπορεί και να μην πιστεύουν τίποτα από όλα αυτά, αλλά να είναι εκεί που είναι για άλλους λόγους - ούτε κι αυτό με απασχολεί. Για όλους τους υπόλοιπους λοιπόν, έχω μια ερώτηση: Τι κάνει η κυβέρνηση με τις συντάξεις; Τι έκανε η προηγούμενη για το ίδιο θέμα (νόμος Ρέππα); Ποια είναι η διαφορά; Ποια είναι η διαφορά γενικότερα;

Η δική μου αντίληψη μέχρι εκεί φτάνει…

*Ζητώ συγγνώμη σε όσους από εσάς πιστέψατε ότι εννοούσα κάτι πολύ πιο βαθύ και ψαγμένο, γεμάτο υπονοούμενα…

Human v0.1-Beta

Αντίληψη, είναι η διαδικασία της συλλογής, μετάφρασης και στην συνέχεια, διαλογής και οργάνωσης των πληροφοριών που προέρχονται από τα αισθητήρια όργανα.

Δυστυχώς μου λείπει  παντελώς το επιστημονικό επίπεδο, οπότε θα προσεγγίσω το ζήτημα διαισθητικά, ως ένας απλός στοχαστής*.

Εφόσον η αντίληψη βασίζεται σε πληροφορίες που προέρχονται από τα αισθητήρια όργανα, δεν μπορεί ποτέ να είναι αντικειμενική, δεδομένου σε κάθε άνθρωπο, η λειτουργία των οργάνων αυτών, είναι διαφορετική, ή έστω εμφανίζει παρεκλίσεις. Αυτό όμως που δημιουργεί τις διαφορές στην αντίληψη, δεν είναι αυτό, πιστεύω ότι θα μπορούσε - όπως και γίνεται σε κάποιον βαθμό - να υπάρξει κάποιος συμβιβασμός ως προς τα εξωτερικά ερεθίσματα. Όλοι συμφωνούμε ότι το κόκκινο είναι κόκκινο, έστω κι αν ο κάθε ένας από εμάς βλέπει μια  διαφορετική απόχρωση, λόγω μικροδιαφορών στον αμφιβλειστροειδή του. Ο παραπάνω ορισμός (που αντιγράφω αναίσχυντα από τη wikipedia) περιλαμβάνει και το κομμάτι της επιλογής και οργάνωσης των πληροφοριών αυτών. Η ύπαρξη και μόνο της λέξης “επιλογή” κάνει προφανές το πρόβλημα που μπορεί να προκύψει, έτσι δεν είναι;

Επιλέγω να μεταφράσω ένα ερέθισμα με συγκεκριμένο τρόπο. Η διαδικασία αυτής της επιλογής είναι που προβληματίζει τους επιστήμονες - και εννοίοτε όλους εμάς - και δημιουργεί ερωτήματα, όπως το κατά πόσον είναι επιλογή και όχι συνδυασμός παραγόντων μεταξύ των οποίων και η γενετική κατασκευή του ατόμου, ή το κατά πόσον μπορεί αυτή η επιλογή να αλλάξει.

Είναι πολύ απλοϊκό να ισχυριστεί κανείς ότι οι άνθρωποι βλέπουν τα πράγματα όπως θέλει ο καθένας και ομολογουμένως μερικές φορές αυτό είναι και βολικό. Πολλές φορές (ειδικά όταν πρόκειται για γεγονός και όχι για παράσταση) παίζει μεγάλο ρόλο στο τι αντιλαμβανόμαστε και η πληροφορία που διαθέτουμε. Κάποτε οι άνθρωποι έβλεπαν έναν κεραυνό να πέφτει και αυτό που αντιλαμβάνονταν, αξιολογώντας το γεγονός, ήταν ότι ο θεός οργίστηκε μαζί τους (μπορεί να συγχέω όρους εδώ αλλά κρύβομαι πίσω από την άγνοιά μου και συνεχίζω απρόσκοπτα) και όχι ένα φυσικό φαινόμενο.

Συμπέρασμα; Όχι ακόμα…

*Η παραπάνω πρόταση λειτουργεί ως disclaimer.Δεν έχω απαντήσεις για τίποτα, είναι πράγματα που θα έλεγα σε μια κουβέντα με όλους εσάς, αν μου δινόταν η ευκαιρία…

Είδωμεν το φώς…

Από το ερχόμενο Σάββατο, η ΔΕΗ θα εφαρμόσει την νέα τιμολογιακή της πολιτική, δηλαδή θα μας πουλάει ρεύμα πιο ακριβά. Σαφέστατα δεν θα μπω καν στον κόπο να σχολιάσω ότι το μόνο που εξυπηρετεί η εν λόγω αύξηση είναι οι τσέπες των υπανθρώπων που διευθύνουν την μεγαλύτερη επιχείρηση στην Ελλάδα (οι οποίοι είναι τόσο ανίκανοι - εκτός κι αν παραδεχτούν ότι είναι μεγάλοι κλέφτες - που ενώ η ΔΕΗ πρακτικά δεν έχει ανταγωνισμό, κατάφεραν να μειώσουν τα κέρδη της, χωρίς να μειωθεί η κατανάλωση ρεύματος…). Θα σταθώ όμως, σε μία από τις απόψεις που ακούστηκαν, ότι μπορεί η αύξηση σαν πράξη να είναι λάθος, θα επιφέρει όμως και θετικά αποτελέσματα, εξαναγκάζοντας τους πολίτες να κάνουν οικονομία στο ρεύμα, άρα και καλό στο περιβάλλον. Η άποψη αυτή, θα ήταν απλά άλλη μια μπούρδα, που ξεστόμισε κάποιος με το επίπεδο, χουντικού συνταξιούχου, που οτιδήποτε κι αν βλέπει μπροστά του, λέει : “Μια χούντα σας χρειάζεται!”, αλλά το ότι ακούστηκε από χείλη δημοσίου προσώπου και δει ανανεμειγμένου με την πολιτική (ειλικρινά δεν θυμάμαι ποιος ήταν - διαφορετικά θα έβαζα και φωτογραφία  - αλλά δεν έχει και τόση σημασία) .

Τα Χριστούγεννα έρχονται, οι έμποροι τρίβουν τα χέρια τους, έτοιμοι να μας φλωμώσουν με ένα σωρό πλαστές εκπτώσεις και οι δρόμοι γεμίζουν με πολύχρωμα λαμπιόνια, λαμπιόνια που καίνε ρεύμα… Ρεύμα που θα πληρώσουμε όλοι εμείς, ρεύμα που θα τιμολογηθεί ακριβότερα από το ερχόμενο Σάββατο. Κάντε πολίτες οικονομία, σώστε το περιβάλλον, εμείς θα γεμίσουμε ενεργοβόρες λάμπες το σύμπαν και θα φωτίσουμε και την τάφρο των Μαριαννών αν χρειαστεί, αλλά θα ευχαριστηθείτε Χριστούγεννα. Μπορεί να μην έχετε πετρέλαιο να ζεσταθείτε, μπορεί να μην έχετε να φάτε, αλλά οι δρόμοι θα είναι γεμάτοι λάμπες, οπότε να είστε ευχαριστημένοι.

Κάποιος μπορεί να γκρινιάξει γι’ αυτά τα πράγματα, αλλά μην ανησυχείτε… Ένας μαλάκας μόνος είναι, δεν θα σας χαλάσει τις γιορτές…Θα γκρινιάξει μέχρι να βρούμε τρόπο να φορολογήσουμε τη γκρίνια, μετά τι θα κάνει, θα σταματήσει κι αυτός και θα γίνει σαν κι εσάς, υπάκουος και ήρεμος…